Vroeg opstaan: eerste bevindingen

vroeg opstaanSinds een paar weken sta ik elke ochtend, ook in het weekend, om 6 uur ’s morgens op. Dat heeft voor- en nadelen. Een van de voordelen is dat ik minstens een uur aan mijn dag toevoeg. In de ochtend ben ik fris en krijg ik veel gedaan. Een nadeel is echter dat ik net te weinig slaap krijg, waardoor er in de loop van de middag niks meer uit mijn handen komt. Een hazenslaapje van 10 minuten helpt al, maar ik ben niet altijd in de gelegenheid om daar ook aan toe te geven.

In het boek ‘The miracle morning for writers’ benadrukken Hal Elrod en Steve Scott het belang van een goede start. Wie echt werk gedaan wil krijgen, start de dag op tijd en met een vast ritueel. Als je dat 30 dagen weet vol te houden, heb je een gewoonte gecreëerd waar je je leven lang plezier van hebt. Nou ben ik niet zo van de vaste rituelen zoals in het boek beschreven, maar ik ben er inmiddels wel van overtuigd dat mijn dagen significant beter zijn als ik vroeg opsta. Ik kijk tegenwoordig zelfs uit naar het eerste kopje koffie van de dag. Na die koffie ga ik een rondje hardlopen, of ik installeer me in mijn leesstoel met ‘vakliteratuur’.  Om 6.30u komt het huis tot leven, maar ik kom pas om 7 uur in actie. En hoewel ik dit weekend twee keer door de wekker heen sliep, heb ik nog geen enkel moment gehad dat ik me nog een keer omdraaide. Een nieuwe gewoonte lijkt geboren en wordt de komende maanden hopelijk nog wat steviger zodat ik ook de donkere wintermaanden doorkom.

Er valt echter nog wel wat te wensen. Het vroeg opstaan gaat me goed af, het op tijd naar bed gaan helaas niet. Dat is mij de afgelopen weken namelijk nul keer gelukt. Dat is niet heel dramatisch, maar de kwaliteit van mijn slaap is ook niet zo goed. Het is warm, ik heb last van hooikoorts, natuurlijk lukt het niet om de televisie op tijd uit te zetten en werk ik toch te lang door aan mijn blog. De volgende 30 dagen challenge zou daarom zomaar een vast avondritueel kunnen zijn. Aan dat idee moet ik nog wel even wennen, want ik houd, in ieder geval in de zomer, ook van lange avonden. Het idee om de wekker te zetten om me te waarschuwen dat het bedtijd is, mijn tanden al vroeg op de avond te poetsen en al om 22.00u te stoppen met schrijven om met een boek in bed te kruipen vind ik helemaal niks. Die uitdaging laat ik nog even liggen tot de dagen weer korter worden.

Site Footer

Sliding Sidebar