Funda verslaving?

Vorige week stond een artikel op De Correspondent met de titel ‘Dit schuilt er achter je Funda verslaving’. Dromen over wonen, je voorstellen waar jouw ‘thuis’ allemaal zou kunnen zijn, maakt een essentieel onderdeel uit van de beleving op Funda, sinds 2001 het digitale toevluchtsoord voor wie wil zien wat er te wensen of te wanhopen valt op de huizenmarkt

Ik zou mezelf geen verslaafde willen noemen, maar ik kijk wel met grote regelmaat op Funda. En ik me inderdaad afgevraagd wat daar achter schuilt. We hebben een geweldig huis op een toplocatie. En hoewel ik Marc graag de stuipen op het lijf jaag door te stellen dat ik ons huis bij een goed bod meteen zou verkopen, heb ik helemaal niks te zoeken op Funda.

Maar ik ben er nu eindelijk achter. Als ik veel op Funda kijk, betekent het dat ik iets in mijn leven moet veranderen. Het gaat bij mij niet om dromen van een ander huis, maar van een ander leven. Als ik een Funda-intensieve periode heb, dan moet er iets wat stil staat in beweging komen. Er dienen besluiten genomen worden die ik door een verhuizing wil laten afdwingen. Ik richt me liever op de randvoorwaarden, dan dat ik de koe bij de horens vat. Tijdrovend en irrationeel. Onze verhuizing naar Denemarken in 2009 was wat dat betreft een zegen, ik kon zonder schuldgevoel een punt zetten achter een aantal knellende verplichtingen.

En nu? Getriggerd door de ontwikkelingen op de woningmarkt betrap ik mezelf erop dat ik weer zit te kijken. Werk aan de winkel dus.

Site Footer

Sliding Sidebar