Perfecte vraag

Na honderden interviews die New York Times redacteur Adam Bryant hield met topmanagers, bleef hem één perfecte sollicitatievraag bij. Die vraag zegt zoveel over iemands persoonlijkheid, dat deze het verschil kan maken in een sollicitatiegesprek. Bob Brennan, directeur van een softwarebedrijf, vertelde Bryant dat als hij maar één vraag mocht stellen, dit ‘m zou zijn: “welke eigenschappen waardeer je het meest en het minst in je ouders?”

Het is twijfelachtig of dit type vraag acceptabel is in een sollicitatiegesprek, maar uit de reactie van de kandidaat valt wel veel af te leiden. Het maakt meteen duidelijk hoe makkelijk iemand over zichzelf praat. Voor wie afwijzend reageert is het vermoedelijk gevoelig terrein. Een ander zal makkelijker reflecteren. Het antwoord voorspelt echter boven alles hoe iemand zich zal gedragen wanneer deze eenmaal geland is in de baan. Mensen nemen immers die eigenschappen van hun ouders over die ze waarderen. Daarnaast werken ze hard om het tegenovergestelde te doen van wat ze minder goed vinden aan hun ouders.

Een onverwachte vraag dus, waar de kandidaat vermoedelijk niet op voorbereid is. Degene die hem stelt zal echter wel voorbereid moeten zijn. De vraag kan immers gevoelig liggen en brengt het gesprek al snel op de identiteit van de kandidaat. Dan is voorzichtigheid geboden. Van de interviewer die deze ‘vraag der vragen’ stelt mag verwacht worden dat hij een gesprek op bestaansniveau kan voeren. Niet iedereen kan dat.

Site Footer

Sliding Sidebar