Bang voor ‘nee’

“Wie zich niet uitspreekt zal niet gehoord worden” is een van Marcs favoriete oneliners wanneer ik vind dat ik iets niet kan vragen. Mijn tegenargument is meestal dat ik (om vage redenen) een afwijzing verwacht, dus waarom zou ik het proberen?

Wat is dat toch dat we het lastig vinden om gewoon te vragen wat we willen? Vaak houden we meer voor onszelf dan ons lief is. Uit angst dom of belachelijk over te komen, of erger nog, afgewezen te worden. Maar stel nou dat het antwoord ‘ja’ is? Wat lopen we mis door anticiperend op een afwijzing onze mond te houden? En is die mogelijke afwijzing wel zo groot als we hem in ons hoofd maken? Of zou het zo kunnen zijn dat mensen ‘nee’ zeggen omdat het simpelweg niet past in hun plannen?

Site Footer

Sliding Sidebar