Je leven uitbesteden

Een kop in De Volkskrant: ‘Wees je eigen werkster, anders mis je veel’. “Echt niet!” was het eerste wat Marc zei. We hebben sinds een paar maanden weer een werkster en zijn dolblij met haar. Ze neemt ons werk uit handen waardoor wij meer tijd hebben voor andere dingen. Leuke dingen doen met het gezin bijvoorbeeld, maar ook eindelijk de klussen in huis uitvoeren die week na week bleven liggen.

Journalist Koen Haegens heeft erg veel woorden nodig om tot de kern van zijn betoog te komen: kun je ook tevéél uitbesteden? Hij trekt de vergelijking met het door econoom Adam Smith bedachte concept van ‘division of labour’, waarbij elke arbeider slechts een klein gespecialiseerd stukje van het totale productieproces uitvoert. Extreme specialisatie kan geestdodend zijn en hetzelfde geldt volgens Haegens voor de moderne mens die zijn hele leven opdeelt in uitbesteedbare brokjes. Wie teveel uitbesteedt mist de kans zich breed te ontplooien (en kan zo dus inderdaad zijn geest doden).

Het klinkt als een luxeprobleem, een gebrek aan ontwikkeling door het outsourcen van een deel van je leven. Ik zou zeggen (voor wie in de luxe positie verkeert om zóveel uit te besteden dat hij de kans op onderontwikkeling loopt): kies bewust wát je uitbesteedt en kies bewust waar de bespaarde tijd naartoe gaat. Wanneer je alles wat je vervelend vindt de deur uitwerkt en de tijd vult met tv kijken of social media, dan loop je een stuk persoonlijke ontwikkeling mis. Zoals blogger Mark Manson zegt: geluk zit in het oplossen van problemen en niet in het omzeilen ervan. Geluk vereist nou eenmaal worsteling, het groeit op problemen; zonder bitter geen zoet.

Kan het überhaupt, je leven extreem uitbesteden? Volgens schrijver A.J. Jacobs wel. Een van de experimenten voor zijn boek ‘My experimental life’ is het ‘outsourcen’ van zijn leven aan persoonlijke assistenten in India. Elk aspect van zijn leven tot aan psychotherapie en discussies met zijn vrouw toe. Hilarisch.

Site Footer

Sliding Sidebar